Osoby niepełnosprawne to około 10% społeczeństwa Unii Europejskiej. Dlatego tak istotne jest zapoznanie się z polityką unijną na rzecz tych właśnie osób. Jest to szczególnie ważne ponieważ Polska od 1 maja 2004 roku jest członkiem UE. Polska w czasie negocjacji akcesyjnych spełniła wszystkie postawione przed nią wymagania z obszaru negocjacyjnego nr 13 "Polityka społeczna i zatrudnienie", w którym to zawierała się także cała problematyka osób niepełnosprawnych.
Polityka Unii Europejskiej dotycząca osób niepełnosprawnych to głównie zalecenia i wytyczne, które nie mają mocy bezpośredniego obowiązywania w krajach Unii. Niemniej istnieją pewne standardy, które państwa członkowskie muszą spełniać. Niepełnosprawni obywatele UE mogą brać udział w przeznaczonych dla nich programach, które są finansowane z budżetu wspólnotowego. Istnieją dokumenty, które zakazują dyskryminacji osób niepełnosprawnych, funkcjonują wreszcie fundusze europejskie. Ale to, co jest najważniejsze, to stosunek pełnosprawnych obywateli do osób z niepełnosprawnością.
(więcej) »
W państwach członkowskich ‘starej Unii’ niepełnosprawny ma taki sam status społeczny jak każdy inny i nikogo nie dziwi wózek na ulicy. Standardem są poza tym budynki dostosowane do potrzeb niepełnosprawnych, normą - dostosowanie mieszkań osób niepełnosprawnych do ich potrzeb. A więc bardzo istotny jest brak barier komunikacyjnych. Z kolei w miejscu pracy liczy się wyłącznie wiedza osoby niepełnosprawnej, zaś fakt niepełnosprawności pozostaje poza kryterium jej oceny. Polska obecność w Unii oznacza likwidację barier (wszelkich, włącznie ze społecznymi) uniemożliwiających osobom niepełnosprawnym normalne, godne życie.
Na stronie prezentujemy główną politykę Unii Europejskiej, dotyczącą osób niepełnosprawnych, stan prawny polskiego ustawodawstwa oraz rozwiązania, dotyczące niepełnosprawnych w poszczególnych państwach członkowskich. Trzeba jednak pamiętać, że samo wejście Polski do UE nie zmieni natychmiast sytuacji osób niepełnosprawnych. Dużo zależy od wiedzy na temat Unii samych zainteresowanych, a przede wszystkim od organizacji działających na rzecz niepełnosprawnych, jak i zrzeszających niepełnosprawnych (chodzi przede wszystkim o środki finansowe UE).